Stawki frachtowe na czterech głównych trasach europejskich i amerykańskich w dalszym ciągu rosną, a stawki frachtowe rosną dziewiąty rok z rzędu

26 czerwca szanghajski indeks eksportu kontenerów (SCFI) odnotował 3239,64 punktów, co oznacza wzrost o 117,95 punktów, czyli 3,8% w porównaniu z zeszłym tygodniem. Wzrósł dziewiąty tydzień z rzędu, a indeks powrócił do poziomu 3200 punktów. Ze względu na splot wielu czynników, w tym uwolnienie popytu na obsady w tradycyjnych szczytowych sezonach w Europie i Stanach Zjednoczonych, ciągłą fermentację ryzyka geopolitycznego na Bliskim Wschodzie oraz niepewne perspektywy wznowienia tras przez Morze Czerwone, struktura podaży i popytu na rynku żeglugi kontenerowej pozostaje napięta. Stawki za fracht na głównych szlakach oceanicznych stale rosną. Rynek ogólnie optymistycznie podchodzi do tradycyjnego szczytu sezonu na rynku w trzecim kwartale.

Indeks SCFI kontynuował w tym tygodniu tendencję wzrostową, a stawki frachtowe na głównych trasach europejskich i amerykańskich wzrosły we wszystkich przypadkach. Analitycy branżowi zwrócili uwagę, że obecne rynki europejskie i amerykańskie weszły w tradycyjny cykl magazynowania, a zapotrzebowanie na uzupełnienie w węzłach konsumpcji, takich jak okres powrotu do szkoły, Święto Dziękczynienia i Boże Narodzenie, stopniowo się uwalnia, a odporność importowa rynku północnoamerykańskiego jest nadal silna. Jednocześnie sytuacja na Bliskim Wschodzie pozostaje napięta, sytuacja w zakresie bezpieczeństwa żeglugi w Cieśninie Ormuz nie uległa zasadniczej poprawie, a wznowienie normalnej żeglugi na szlaku Morza Czerwonego w najbliższej perspektywie nadal będzie trudne. Duża liczba statków zmuszona jest w dalszym ciągu żeglować wokół Przylądka Dobrej Nadziei, a efektywna zdolność przewozowa w dalszym ciągu jest zajęta, co zapewnia utrzymanie wysokich stawek frachtowych.

W przeciwieństwie do tras europejskich i amerykańskich, stawki frachtowe na azjatyckich trasach krótkooceanicznych nie uległy większym zmianom i ogólnie pozostają stabilne.

W obliczu utrzymującego się dużego popytu na rynku wiele przewoźników liniowych planuje wprowadzić od 1 lipca nową rundę kompleksowych dopłat podwyższających stawkę (GRI), a planowane jest zwiększenie trasy do USA o około 1500 USD za FEU. Zgodnie z notowaniami referencyjnymi aktualnie publikowanymi na rynku, cena trasy US Southwest Route (PSW) wynosi około 7600 USD/FEU, trasa północno-zachodnia Stanów Zjednoczonych (PNW) wynosi około 7800 USD/FEU, a trasa wschodnia USA (EC) około 9100 USD/FEU.

W branży ogólnie ocenia się, że prawdopodobieństwo wprowadzenia podwyżek cen na trasach północno-zachodnich i wschodnich Stanów Zjednoczonych jest większe. Jednakże południowo-zachodnia trasa Stanów Zjednoczonych charakteryzuje się stosunkowo dużą zdolnością przewozu towarów w godzinach nadliczbowych, a konkurencja na rynku jest stosunkowo zacięta. Nadal istnieje pole do negocjacji w sprawie faktycznej ceny transakcyjnej. Ostateczny wzrost zależy od akceptacji rynku. Jeśli chodzi o trasy europejskie, nowa runda dostosowań stawek frachtowych obowiązująca od 1 lipca uległa zawężeniu w porównaniu z poprzednimi rundami. Obecna oferta referencyjna niektórych przedsiębiorstw żeglugowych wynosi około 5500 USD/FEU. Choć stawki frachtowe pozostają wysokie, tempo ich wzrostu stało się umiarkowane.

Wiele dużych firm spedycyjnych stwierdziło, że obecne stawki za fracht spot na trasach europejskich i amerykańskich wzrosły na ogół 2–3 razy w stosunku do kosztów operacyjnych. Oczekuje się, że w związku z wysokimi zyskami w trzecim kwartale zostanie wprowadzonych na rynek więcej statków pracujących w godzinach nadliczbowych, aby zaspokoić popyt w szczycie sezonu. Jednocześnie istnieje również pewne zróżnicowanie na trasach do Stanów Zjednoczonych: niektóre firmy liniowe podawały ceny w lipcu znacznie wyższe od średniej na rynku kasowym, podczas gdy inne przewoźnicy podawali ceny, które były stosunkowo konserwatywne.

CMA CGM ogłosiło, że od 10 lipca nałoży dodatkową opłatę w sezonie (PSS) na towary eksportowane z Azji, Dalekiego Wschodu i subkontynentu indyjskiego do Stanów Zjednoczonych i Kanady (z wyłączeniem Honolulu i portu holenderskiego). Wśród nich za kontener 20-stopowy zostanie naliczona dodatkowa opłata 3600 USD, za kontener 40-stopowy zostanie naliczona dodatkowa opłata 4000 USD, a za kontener o wysokości 45 stóp zostanie naliczona dodatkowa opłata 5050 dolarów. Posunięcie to dodatkowo wysyła sygnał od przedsiębiorstw żeglugowych, aby utrzymały wysokie stawki frachtowe.

Branża ogólnie uważa, że ​​w trzecim kwartale, będącym tradycyjnym szczytem sezonu transportowego w Europie i Stanach Zjednoczonych, popyt eksportowy na serwery AI, sprzęt do chłodzenia cieczą i powiązane produkty elektroniczne nadal jest duży i będzie w dalszym ciągu zapewniał obsługę wolumenu ładunków na trasach transpacyficznych. Nadal jednak istnieje duża niepewność co do dalszego trendu rynkowego: z jednej strony zbliża się okno dostosowania polityki taryfowej USA, a niektóre tradycyjne firmy produkcyjne zaczęły spowalniać tempo dostaw; z drugiej strony tempo tworzenia nowych mocy przewozowych, zmiany w polityce handlowej Chin i USA oraz zmieniająca się sytuacja geopolityczna na Bliskim Wschodzie mogą mieć wpływ na trendy stawek frachtowych w trzecim kwartale.

Ogólnie rzecz biorąc, oczekuje się, że rynek międzynarodowego transportu kontenerowego utrzyma się w trzecim kwartale na stosunkowo wysokim poziomie ze względu na łączny wpływ wielu czynników, takich jak zatowarowanie w szczycie sezonu, ciągłe objazdy i ograniczona przestrzeń. Jednakże to, czy stawki frachtowe będą mogły w dalszym ciągu szybko rosnąć, zależy w dalszym ciągu od stabilności strony popytowej i ewolucji zagrożeń w globalnym łańcuchu dostaw.