Rozwój indonezyjskiego portu wciska „przycisk przyspieszenia”
Logistyka HongmingdyJest to firma logistyczna z ponad 20-letnim doświadczeniem w transporcie, koncentrująca się na takich rynkach jak Europa, Stany Zjednoczone, Kanada, Australia i Azja Południowo-Wschodnia. To raczej właściciel ładunku niż właściciel ładunku~
Niedawno indonezyjska spółka Ports and Terminals Co., Ltd. (PTK), spółka zależna indonezyjskiego państwowego holdingu Pelindo, opublikowała dane wskazujące, że 32 zarządzane przez nią terminale obsłużą łącznie 13,3 mln TEU w 2025 r., co oznacza wzrost o 6,9% w porównaniu z 12,5 mln TEU w 2024 r. PTK przypisuje swój wzrost wyników ogólnemu wzrostowi gospodarczemu Indonezji, postępowi industrializacji i poprawie handlu światowego stan. Wsparcie dla rozwoju biznesu zapewniło również przesunięcie się spedytorów krajowych z transportu ładunków masowych na transport kontenerowy.
Z danych wynika, że 67% kontenerów obsłużonych przez PTK w 2025 roku (ponad 8,9 mln TEU) będzie pochodzić z indonezyjskiego krajowego transportu przybrzeżnego i wewnątrzwyspowego. W ostatnich latach PTK promowało konteneryzację handlu wewnątrzwyspowego poprzez remonty terminali portowych, poprawę infrastruktury, zakup dźwigów nabrzeżowych i wyposażenia stoczni oraz pomaganie przedsiębiorstwom związanym z odległymi wyspami w uczestniczeniu w międzynarodowej konkurencji. W biznesie międzynarodowym przeładunki międzynarodowe PTK w 2025 roku wzrosną o 10,3% rok do roku, osiągając ponad 4,4 mln TEU. Wśród nich Trunk Lamon Terminal Surabaya (TLK) dodał 5 nowych usług, a międzynarodowa przepustowość kontenerów wzrosła o 25% rok do roku, do 382 600 TEU. Roczna przeładunek portu osiągnęła 2,83 mln TEU, co oznacza wzrost o 6% rok do roku; Semarang TPK Wzrósł wolumen ładunków Semarangu do Korei Południowej, Stanów Zjednoczonych, Japonii i Chin.
Jako największy kompleks portowy Indonezji, Port Tanjong Priok wzrośnie w 2025 roku o 5,7%, osiągając 8,03 mln TEU, korzystając ze wzrostu handlu z Chinami oraz postępu Indonezji we współpracy międzynarodowej. Indonezja dołączyła do BRICS w styczniu 2025 r., a we wrześniu podpisała kompleksową umowę o partnerstwie gospodarczym (IEU-CEPA) z Unią Europejską. Oczekuje się, że umowa zacznie obowiązywać w styczniu 2027 r. i wyeliminuje 98,5% ceł na towary eksportowe obu stron, pomagając Indonezji w eksportowaniu powiązanych produktów i przyciągnięciu inwestycji UE. Znawcy branży twierdzą, że porozumienie oznacza transformację Indonezji z gospodarki potencjalnej w gospodarkę wydajną, a działania Indonezji mające na celu promowanie industrializacji i zmniejszenie zależności od gałęzi przemysłu jeszcze bardziej zwiększyły popyt na transport kontenerowy.
Aby wesprzeć rozwój biznesu, Indonezja zwiększyła w ostatnich latach inwestycje w infrastrukturę i sieci logistyczne, a zagraniczne firmy spedycyjne i logistyczne również zwiększyły liczbę usług i zwiększyły inwestycje. Jednocześnie wiele portów w Indonezji przyspiesza modernizację i rozbudowę sprzętu: oczekuje się, że do końca roku zakończy się druga faza projektu rozbudowy terminalu Kali Baru w porcie Tanjong Priok, co zapewni roczny przeładunek wynoszący 1,5 mln TEU; w nowym terminalu kontenerowym Priok, faza 1 (NPCT1), w dalszym ciągu dokonuje się zakupu elektrycznego sprzętu do załadunku i rozładunku, mając na celu zmniejszenie emisji gazów cieplarnianych o 50% do 2030 r.; Terminal TPK Koja wprowadził suwnice nabrzeżowe post-Panamax i elektryczne suwnice bramowe w celu poprawy efektywności operacyjnej; Międzynarodowy terminal kontenerowy w Dżakarcie (JICT) współpracował z firmą Sany Heavy Industry w celu wprowadzenia elektrycznego sprzętu do załadunku i rozładunku; Terminal kontenerowy Bagendang (BCT) również rozbudowuje wyposażenie i wydłuża godziny pracy. W 2025 r. jego przeładunek osiągnie 75 200 TEU, co oznacza wzrost o 4% rok do roku.
Pomimo znacznego postępu infrastruktura morska i logistyczna Indonezji w dalszym ciągu pozostaje w tyle za głównymi konkurentami, a kwestie takie jak wysokie koszty transportu i wpływ na środowisko nadal wymagają rozwiązania. Znawcy branży zwrócili uwagę, że w przyszłości konieczna jest dalsza poprawa portów i obiektów pomocniczych oraz koordynacja odpowiednich polityk i zasad, aby w dalszym ciągu zwiększać konkurencyjność indonezyjskich portów i ich status w handlu światowym.
