Ryzyko strajku w porcie Los Angeles-Long Beach wstrzymane

Ewentualny strajk pracowników ochrony portów, pierwotnie zaplanowany na 1 listopada w dwóch głównych portach kontenerowych na zachodnim wybrzeżu Stanów Zjednoczonych, w porcie w Los Angeles i w porcie w Long Beach, został tymczasowo przełożony. 30 października czasu lokalnego Stowarzyszenie Pacific Maritime Association, które reprezentuje pracodawców portowych, oraz lokal 26 Międzynarodowego Stowarzyszenia Dokerów osiągnęły porozumienie w sprawie przedłużenia okresu negocjacji między obiema stronami z 1 listopada do 5 listopada, tymczasowo unikając w ten sposób ryzyka natychmiastowych przestojów w pracy. 5 listopada to przedłużony termin negocjacji. Do chwili publikacji prasy obie strony nie ogłosiły ostatecznego porozumienia, spór pracowniczy nie został jeszcze rozstrzygnięty, a dalsze ustalenia dotyczące funkcjonowania portu nie są pewne.

Ten spór pracowniczy nie jest nagły. Lokal 26 ILWU i Stowarzyszenie Morskie Pacyfiku prowadzą negocjacje od ponad roku. Pierwotna umowa między obiema stronami wygasła w lipcu 2025 r. i od tego czasu prace są kontynuowane w ramach uzgodnień o przedłużeniu. Stowarzyszenie Pacific Maritime Association stwierdziło, że obie strony kontynuują negocjacje przy pomocy federalnej Służby Mediacji i Pojednania i mają nadzieję osiągnąć wynegocjowane porozumienie, aby uniknąć zakłóceń w działalności portowej. Na chwilę obecną obie strony nie ogłosiły ostatecznego porozumienia ani nie poinformowały o rozwiązaniu sporu pracowniczego. Po upływie okresu negocjacyjnego 5 listopada kluczem do oceny ryzyka związanego z działalnością portową będzie to, czy obie strony ponownie przedłużą negocjacje i czy osiągną porozumienia etapowe. Należy zauważyć, że pracownicy ochrony komórki 26 podlegają niezależnemu układowi pracy i nie są objęci umową zbiorową na 2023 r. obejmującą około 22 000 dokerów na zachodnim wybrzeżu Stanów Zjednoczonych, która obecnie obowiązuje do 2028 r. Ta różnica w stosowaniu umowy oznacza, że ​​rozwiązanie tego sporu nie jest w pełni zsynchronizowane z ogólnymi ramami pracy w terminalu na zachodnim wybrzeżu.

Spór pracowniczy dotyczy około 250 pracowników ochrony portu, czyli strażników morskich, którzy są głównie odpowiedzialni za inspekcje wejść i wyjść z terminalu kontenerowego, zarządzanie wjazdami i wyjazdami ciężarówek i pracowników, wewnętrzne inspekcje bezpieczeństwa terminalu oraz monitorowanie i ochrona ważnych ładunków. Chociaż wyżej wymieniony personel stanowi jedynie około 2% siły roboczej związku zawodowego ILWU w portach Los Angeles i Long Beach, jego stanowiska są rozmieszczone w wielu kluczowych terminalach kontenerowych. Według danych podanych przez Pacific Maritime Association wolumen ładunków obsługiwanych przez terminale, w których pracuje ten personel, stanowi około 85% całkowitego wolumenu ładunków portu Long Beach i 33% całkowitego wolumenu ładunków portu Los Angeles.

Oznacza to, że gdy strajk faktycznie nastąpi, jego skutki mogą wykraczać daleko poza samych 250 pracowników ochrony. Stowarzyszenie Pacific Maritime Association ostrzegło wcześniej, że inni dokerzy, operatorzy statków i powiązani z nimi członkowie związków zawodowych nie mogą przekraczać linii pikiet, a załadunek i rozładunek statków, operacje na stoczni i obsługa bram dla ciężarówek na dotkniętych terminalach mogą zostać wstrzymane. Innymi słowy, chociaż stanowiska ochrony nie są bezpośrednio odpowiedzialne za operacje załadunku i rozładunku, ich przerwy w pracy mogą zostać przeniesione na cały łańcuch operacji terminalu poprzez unijny mechanizm koordynacyjny, stwarzając ryzyko zakłóceń systemowych. Jeżeli w wyniku negocjacji 5 listopada nie uda się dojść do jednoznacznego porozumienia, na szczególną uwagę zasługuje to, czy odpowiednie terminale wydadzą tymczasowe dostosowania operacyjne.

Spór pracowniczy miał miejsce w czasie, gdy wolumen ładunków w portach Los Angeles i Long Beach nadal był wysoki. We wrześniu 2026 roku oba porty obsłużą łącznie około 2,04 mln kontenerów TEU, ustanawiając historyczny rekord w tym samym okresie. Wśród nich odpowiednio port Los Angeles i port Long Beach ustanowiły własne rekordy wolumenu ładunków we wrześniu. Przez te dwa porty na rynek amerykański trafia duża liczba importowanych towarów, w tym świąteczne towary detaliczne, sprzęt do budowy centrów danych ze sztuczną inteligencją i części samochodowe. Już sam duży wolumen ładunku wywiera presję na działalność terminalową oraz na system odbioru i dystrybucji. Jeśli nałoży się na siebie działania pracownicze, wahania w łańcuchu dostaw mogą ulec dalszemu wzmocnieniu.

Jednocześnie pod presją znajduje się również śródlądowy transport kolejowy w obu portach. Poprzednie dane branżowe wskazywały, że na dzień 26 października na usługi transportu kolejowego w portach Los Angeles i Long Beach nadal czekało około 35 700 kontenerów importowych. W przypadku kolejnych zamknięć terminali presja na powiązanie działalności portowej, wydobycia kontenerów i transportu śródlądowego może jeszcze bardziej wzrosnąć, a także ryzyko zatrzymania portu, przetrzymania kontenerów i kosztów składowania może wzrosnąć.

5 listopada to przedłużony termin negocjacji. Odpowiednie przedsiębiorstwa nie powinny uważać poprzedniego terminu 1 listopada za jedyny punkt ryzyka, ani nie powinny odwracać uwagi od dynamiki działalności portowej z powodu jego przedłużenia. Zaleca się, aby firmy, które niedawno importowały lub eksportowały towary przez porty w Los Angeles i Long Beach, niezwłocznie potwierdziły zacumowanie statku, odbiór i zwrot kontenerów, rezerwację ciężarówek i ustalenia dotyczące transferu koleją z firmami spedycyjnymi i lokalnymi agentami oraz zarezerwowały czas na potencjalne opóźnienia. W szczególności możemy skupić się na następujących aspektach: Po pierwsze, zweryfikować harmonogram wysyłki i organizację zawinięć zarezerwowanego ładunku oraz potwierdzić, czy firma spedycyjna może dostosować miejsce do cumowania lub przeskakiwanie do portu; po drugie, utrzymywanie komunikacji z magazynem w porcie docelowym, naczepami i agentami celnymi oraz rezerwowanie z wyprzedzeniem buforów odbioru i dostawy kontenerów; po trzecie, ocenić wykonalność tranzytu przez inne bramy w zachodnich stanach USA lub porty we wschodnich stanach USA oraz obliczyć terminowość i zmiany kosztów; po czwarte, w dalszym ciągu śledzić postęp negocjacji między związkiem zawodowym a pracodawcą oraz status operacji terminalowych i dostosowywać plany żeglugi do zmieniających się okoliczności.

Choć spór pracowniczy, w którym uczestniczy około 250 pracowników ochrony portu, jest niewielki, może mieć wpływ na przepływ ładunków w najbardziej ruchliwej grupie portów kontenerowych w Stanach Zjednoczonych. Po upływie okresu negocjacyjnego 5 listopada ważnym punktem obserwacyjnym dla zagrożeń działalności portowej w kolejnym etapie będzie osiągnięcie przez obie strony porozumienia lub jego ponowne przedłużenie. Odpowiednie firmy powinny w dalszym ciągu zwracać uwagę na postęp negocjacji i dynamikę pracy terminala.