Stawki za fracht na linii do USA podwoiły się w ciągu jednego miesiąca, na całym świecie brakuje przestrzeni do przewozu towarów, a spedytorzy rozpoczynają moment „chwytania przestrzeni i pudeł”

Obecnie Chiny-USA W ostatnich latach na tych trasach występuje rzadkie zjawisko zwiększonej liczby kabin, a zarówno stawki frachtowe, jak i przestrzeń w kabinach znalazły się w stanie skrajnego napięcia. Z najnowszych danych Głównej Administracji Ceł wynika, że ​​w maju eksport towarów w handlu towarowym mojego kraju wzrósł o 19,4% rok do roku, co stanowi najwyższą stopę wzrostu od trzech ostatnich miesięcy. Według raportu finansowego CCTV, skoncentrowane uwolnienie popytu zostało przeniesione do sektora spedycji międzynarodowej. Firmy spedycyjne w Ningbo, Zhejiang i innych miejscach stoją w obliczu „wojny o zagarnięcie przestrzeni” – nie tylko po to, by konkurować o przestrzeń wysyłkową, ale także po to, by konkurować o puste kontenery. Według źródeł branżowych działalność związana z trasami do Stanów Zjednoczonych stanowi obecnie 70% działalności, a przestrzeń wysyłkowa została w zasadzie zwolniona w czerwcu. Główne porty we wschodnich i południowych Chinach często wyrzucały ładunki po cenach dumpingowych, a ogólne napięcie na rynku było takie samo jak w tradycyjnym szczycie sezonu.

Równie zaskakujący jest wzrost stawek frachtowych. Na koniec kwietnia stawka za fracht 40-stopowego kontenera z Ningbo na zachód Stanów Zjednoczonych wyniosła około 2900 USD, a na wschód Stanów Zjednoczonych około 3900 USD. Po kilku rundach podwyżek obecne notowania w zachodnich Stanach Zjednoczonych zbliżają się do 6300 dolarów, a we wschodnich Stanach Zjednoczonych aż do 7500 dolarów, co oznacza wzrost o ponad 100% w ciągu jednego miesiąca. Pod wpływem wysokich cen frachtu średni dzienny wolumen przesyłek ze skonsolidowanych magazynów wokół portu Ningbo Zhoushan wynosi blisko 80 40-stopowych kontenerów, a natężenie ruchu przekroczyło szczytowy wolumen przesyłek przed Świętem Wiosny.

Za tą rundą eksplozji kryje się nałożony efekt podwójnego ucisku podaży i popytu. Po stronie popytu zapasy detaliczne w USA są nadal niskie, a popyt na uzupełnianie zapasów jest skoncentrowany. W połączeniu z zaopatrzeniem w szczytowym sezonie w drugiej połowie roku i wcześniejszą wysyłką powiązanych produktów na Mistrzostwa Świata w USA, Kanadzie i Meksyku w 2026 r., spowodowało to dalszy wzrost zapotrzebowania na powierzchnię na trasach z Azji do Ameryki Północnej.

Presja po stronie podaży jest bardziej widoczna. Pod wpływem sytuacji na Bliskim Wschodzie ponad 300 000 TEU utknęło w Zatoce Perskiej; wznowienie żeglugi po Morzu Czerwonym nadal się opóźniało, a statki zmuszone były objeżdżać Przylądek Dobrej Nadziei. Wydłużenie rejsu spowodowało znaczny spadek efektywności realizacji harmonogramu żeglugi. Niewykorzystana zdolność żeglugowa na świecie została szybko nadrobiona, a azjatyckie porty wyjściowe odnotowały nawet niedobór pustych kontenerów zawierających „ładunek, ale bez kontenerów”, a różnica między podażą a popytem nadal się powiększa.

W obliczu pogoni za przestrzenią kosmiczną struktura produktów eksportowanych do Stanów Zjednoczonych również uległa znacznej poprawie. Oprócz tradycyjnych produktów elektromechanicznych, tekstylnych i meblowych, głównymi atrakcjami eksportowymi stały się bardziej innowacyjne produkty o wysokiej wartości dodanej. Przykładowo, do końca sierpnia zaplanowano zamówienia na szafy chłodnicze cieczowe służące do chłodzenia centrów danych; Sezonowe urządzenia chłodzące, takie jak produkty dla zwierząt z interaktywnymi funkcjami dźwiękowymi i świetlnymi, przenośne klimatyzatory i inteligentne maszyny do błota pośniegowego również nadal dobrze się sprzedają. Produkty o wysokiej wartości wymagają wyższej terminowości transportu, co dodatkowo zwiększa sztywne zapotrzebowanie na przestrzeń wysyłkową.

Znawcy branży uważają, że ta runda eksplozji w kabinie spowodowana niedopasowaniem podaży i popytu ma silną charakterystykę fazową. W miarę jak fala skoncentrowanych przesyłek stopniowo słabnie, oczekuje się, że stawki frachtowe powrócą do racjonalnego poziomu. Jednak w perspektywie krótkoterminowej przedsiębiorstwa handlu zagranicznego nadal muszą stawić czoła podwójnej presji spowodowanej wysokimi kosztami logistyki i wahaniami w łańcuchu dostaw.